نكوهش يأس نااميدى و يأس از رحمت خداوند متعال ، يكى از رذائل اخلاقى و از گناهان كبيره است ، خواه در امور معنوى و اخروى باشد ، مانند نااميدى از هدايت يا بخشش خداوند ، خواه در امور مادى و دنيوى ، مانند نااميدى از رفع مشكلات و سختىهاى زندگى . انسان نااميد ، دچار ركود و بىتحرّكى در زندگى مىشود و در معرض هلاكت قرار مىگيرد و چه بسا كه مرتكب جنايات وحشتناك گردد و زندگى خود و اطرافيان را تباه سازد . قرآن كريم ، يأس و نااميدى از رحمت خداوند را در حدّ كفر دانسته است : وَ لا تَيْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكافِرُون « 1 » و از فرج و رحمت خدا نوميد نشويد ، كه جز كافران از رحمت خدا نوميد نگردند . رأفت و مهربانى خداوند رحمان و رحيم نسبت به‌بندگانش به‌ميزانى است كه قرآن كريم ، هدف از نزول عذاب دنيوى و اخروى را بازگرداندن آن بندگان به‌سوى خداوند سبحان برمىشمارد .

--> ( 1 ) . يوسف / 87